تبلیغات
آموزش - مطالب هفته اول فروردین 1393

راهنمای چیدمان اسپیکرهای سینمای خانگی

گر به تازگی یک سیستم صوتی جدید برای خود خریده اید یا یک سینما خانگی برای ست تلویزیون خود خریده اید اما نمی دانید چگونه آنها را در اطراف خانه بچینید تا بیشترین بازده و بهترین کیفیت صدا را داشته باشد با ما همراه باشید تا شما راهنمای چیدمان اسپیکرهای سینمای خانگی را در اختیار شما قرار دهیم.

 اگر شما هم جزو آن دسته از افرادی هستید که بعد از خریدن یک ست تلویزیون جدید به همراه سینما خانگی فقط همه را به برق وصل کرده و یک گوشه ی خانه ( معمولا کنار تلویزیون ) می چینید باید به شما بگوییم شما تا این لحظه هیچ لذتی از صدای فوق العاده ی سینما خانگی خود تجربه نکرده اید .

بد نیست بدانید وقت و انرژی زیادی توسط افراد ماهر و مهندسین صدا در طراحی اسپیکر های سینماهای خانگی یا دیگر سیستم های صوتی شده است تا جلوه های صوتی ویژه ای به آنها اضافه شده و همه ی اینها بتوانند به باز آفرینی صدای واقعی فیلم هایی که تماشا می کنید بیانجامد . پس حیف است اگر از این امکانات استفاده ای نکنید !

اما نگران نباشید . فقط کافیست شما هم کمی وقت بگذارید . ما در این مطلب به بررسی کامل این موضوع می پردازیم . با ما همراه باشید .

در ابتدا بهتر است اول مفهوم صدای استریو ، صدای فراگیر یا Surround و کانال های صوتی  را درک کنیم .

شما تا به حال حتما تجربه ی گوش دادن به صدای استریو را داشته اید . هنگامی که با یک جفت هدفون در حال گوش دادن به موسیقی هستید و یا در اتوموبیل خود در حال گوش دادن به رادیو هستید در واقع در حال تجربه ی صدای استریو هستید . در واقع صدای استریو از دو کانال صوتی استفاده می کند یکی برای اسپیکر سمت چپ و دیگری برای سمت راستی که این حد اقل امکانات برای یک شنونده است .

در صدای فراگیر این دو کانال صوتی ساده به عنوان یک سیستم ۲٫۰ نامیده می شوند . سیستم ۲٫۰ یعنی یک سیستم صوتی بدون ساب ووفر ( Subwoofer ) که با اضافه کردن یک ساب ووفر به آن به سیستم ۲٫۱ تغییر می کند . این ۱ نشان دهنده ی ساب ووفر است که افکت های فرکانس پایین یا Low Frequency را به کانال صوتی اضافه می کند .

سیستم های صوتی پیشرفته تر بر مبنای سیستم های ۲٫۱ ساخته می شوند که با اضافه کردن کانال های اضافی یک پوشش ۳۶۰ درجه ای از صدا را به وجود می آورند . بر خلاف سیستم های صوتی ساده ی ۲ کاناله ی ۲٫۰ که معمولا فقط  یک قطعه ی سخت افزاری بر روی دستگاه اصلی نصب می کنند ( مثل آنچه در بلند گوی تلویزیون ها قرار دارد ) ، در سیستم های صوتی چند کاناله نیاز به یک دستگاه جداگانه به عنوان یک گیرنده برای تقویت و پخش سیگنال های صوتی دریافتی از مبدا ( مثل پخش کننده ی DVD یا Blu-ray ) وجود دارد.

سیستم های صوتی که در حال حاضر وجود دارند معمولا بین ۵٫۱ تا ۱۱٫۲ کانال صوتی هستند که شامل ۵ اسپیکر به همراه ۱ ساب ووفر و یا ۱۱ اسپیکر به همراه ۲ ساب ووفر می باشند .

در ابتدا می خواهیم ببینیم که چگونه باید اسپیکرهای یک سیستم صوتی  ۲٫۱ استریو را در خانه به صورت درست و اصولی بچینیم.

اولین قسمت قرار دادن ساب ووفر است. در تصویر بالا این اسپیکر با شماره ی ۴ مشخص شده است .  این اسپیکر صداهای فرکانس پایین را تقویت می کند و یک پس زمینه ی Boomy  به صدای خروجی اضافه می کند .

این اسپیکر را در هر قسمتی از خانه که دوست داشته باشید می توانید قرار دهید و زیاد فرقی نمی کند . تنها نکته ای که در مورد آن وجود دارد این است که قرار دادن ووفر در نزدیکی دیوار و یا در گوشه ی یک دیوار باعث می شود صدای خروجی از آن به جای اینکه در تمامی جهت ها منتشر شود در یک جهت منتشر شده و این موضوع روی کیفیت صدا تاثیر می گذارد . بهتر است تا ووفر در جایی که  کمی با دیوار فاصله داشته باشد و در گوشه ی دیوار هم نباشد قرار گیرد .

در مرحله ی بعد برای قرار دادن دو کانال صوتی دیگر باید به روش زیر عمل کنیم .

از آنجایی که در سیستم ۲٫۱ صدای استریو باید صدا از دو جهت سمت چپ و راست  به گوش برسد، بهترین حالت قرار دادن اسپیکر ها گذاشتن آنها در سمت چپ و سمت راست تلویزیون است که هرکدام از آنها باید به اندازه ی ۱ متر تا ۱ متر و ۳۰ سانتی متر از وسط صفحه ی نمایش به اطراف آن قرار گیرند .

این نکته را هم در نظر داشته باشید که ارتفاع اسپیکر ها را از جایی که شنونده نشسته است باید محاسبه کنید و این اندازه باید در حدود ۱ متر تا ۱ متر و ۲۰ سانتی متر باشد . نیازی نیست که ارتفاع آنها از شنونده خیلی دقیق تنظیم شوند ، بین ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر بالاتر یا پایین تر مشکلی را به وجود نمی آورد .

سعی کنید بلند گو ها را به صورت زاویه دار قرار دهید . ایده آل ترین زاویه برای آنها بین ۲۰ تا ۳۰ درجه است .

تصویر 1

تصویر 2


افسانه هایی برای افزایش امنیت مودم ها و روترهای وایرلس


تکنولوژی Wi-Fi سالهاست رو به گسترش است و متناسب با این گسترش، راه های تامین امنیت و همچنین راه های هک و نفوذ به این شبکه ها پیچیده تر می شود.

یکی از دغدغه های اکثر استفاده کنندگان از مودم های وایرلس، تامین امنیت مودمشان و جلوگیری از استفاده غیر مجاز یا به بیان ساده تر دزدی از اشتراک اینترنتشان است. در اینجا به ۵ توصیه رایج یا افسانه برای افزایش امنیت مورد یا شبکه وایرلس اشاره می کنیم که باید به آنها گوش “نکنید”.

تصویر 1

افسانه اول : نام شبکه (SSID) خود را مخفی کنید.

هر روتر وایرلسی یا هر اکسس پونتی یک نام شبکه یا به بیان تخصصی تر یک SSID دارد. SSID مخفف Service Set Identifier می باشد. در حالت پیش فرض این نام برای همه قابل مشاهده است در نتیجه هر کاربر دیگری در محدوده تحت پوشش امواج Wi-Fi می تواند آن نام را مشاهده کنید.مخفی کردن این نام شاید و ظاهرا بتواند در امنیت شبکه شما موثر باشد. با این حال برخی از دستگاه های مانند PC های دارای ویندوز ۷ همچنان کل شبکه های موجود را نشان می دهند اما با نامی دیگر. با این حال این راه هکرها را وسوسه می کند چون با خود فکر می کنند حتما این شبکه چیزهای جالبی برای مخفی کردن دارد که نامش را مخفی کرده است.

در کل مخفی کردن نام SSID راه خوبی برای مقابله با فضول های معمولی و بچه همسایه است اما هکرهای کلاه سیاه یا با تجربه را نمی تواند مانع شود. چرا که مودم یا روتر شما همچنان در حال پخش امواج خود در تمامی جهت هاست و تشخیص این امواج از طریق یک wifi network scanner به راحتی آب خوردن قابل تشخیص است.

افسانه دوم: نفوذ به شبکه های کوچکتر سخت تر است!

این موضوع به بیان ساده تر یعنی اگر قدرت انتشار امواج روتر خود را کمتر کنید، برای فردی خارج از خانه یا شرکت شما سخت است که بتواند به شبکه شما نفوذ کند چرا که آنها نمی توانند شبکه شما را شناسایی کنند. این افسانه شاید ساده لوحانه ترین راه برای افزایش امنیت مودم وایرلس شما باشد.

هرکس که بخواهد یک شبکه Wi-Fi را هک کند، از آنتن های قدرتمندی استفاده می کند که مطمئنا سیگنال های روتر یا مودم شما را نیز شناسایی خواهد کرد.

کاهش قدرت انتشار امواج روتر فقط و فقط می تواند محدوده تحت پوشش و همچنین کیفیت استفاده برای کاربران مجاز را کاهش دهد. فایده دیگری ندارد!

تصویر 2


افسانه سوم: فیلتر کردن MAC Address

ابتدا بگوییم MAC Address چیست. MAC مخفف Media Access Control می باشد. مک آدرس یک آدرس یگانه بوده که مختص هر دستگاه روی شبکه است. یک مک آدرس تشکیل شده از چند شماره و عدد به صورت  ۰۰:۰۲:D1:1A:2D:12.

دستگاه های موجود بر روی یک شبکه از این کد به عنوان کد شناسایی خود به هنگام ارسال و دریافت اطلاعات استفاده می کنند.

در این افسانه برای تامین امنیت روتر به شما گفته می شود که می توانید روتر خود را طوری تنظیم کنید که تنها دستگاه هایی با یک مک آدرس مشخص بتوانند به آن وصل شوند.

انجام این تنظیمات راحت است. شما مک آدرس خود یا کسانی که می خواهد به شبکه وصل شوند را مشخص می کنید و در تنظیمات روتر خود لیست آنها را وارد می کنید. هیچ دستگاهی غیر از دستگاه هایی که مک آدرس آنها در لیست مذکور است نمی توانند به شبکه وصل شوند.

اما لازم نیست شما خود را به زحمت بیندازید. یک هکر با استفاده از یک آنالیزور شبکه وایرلس می تواند به راحتی تمام مک آدرس هایی را که به شبکه متصل است بفهمد. بعد از آن، با تغییر مک آدرس سیستم خود به یکی از مک آدرس های مجاز متصل به شبکه به راحتی اجازه ورود به شبکه شما را پیدا می کند.

این روش همانند روش پنهان کردن SSID برای افراد معمولی و بچه همسایه خوب است اما نمی تواند جلوی یک هکری را که قصد کرده به شبکه شما نفوذ کند، بگیرد. این کار تنها زحمت شما و کسانی که مجاز به اتصال به شبکه شما هستند را زیاد می کند چرا که باید برای هر بار اتصال یک دستگاه جدید تنظیمات روتر را دستکاری کنید.


افسانه چهارم: آدرس های IP روتر خود را محدود کنید.

هر دستگاه متصل به شبکه علاوه بر داشتن یک آدرس Mac منحصر به فرد، یک IP مخصوص به خود نیز دارد. IP اختصاص داده شده توسط روتر شامل اعدادی مانند ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱۰ می باشد. برخلاف آدرس Mac، که دستگاه شما به روتر ارسال می کند، روتر از سرور DHCP برای اختصاص و ارسال یک IP خاص به هر دستگاهی که به آن متصل می شود ، استفاده می کند.

بر اساس این افسانه، شما می توانید با محدود کردن IP آدرس هایی که می توانند به روتر شما متصل شوند، تعداد دستگاه هایی که می توانند از شبکه شما استفاده کنند را محدود کنید. مثلا محدوده آدرس های IP را در محدوده ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱ تا ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱۰ محدود کنید.

علت بی اثر بودن چنین کاری را در افسانه بعدی بیان می کنیم.

افسانه پنجم: سرور DHCP خود را غیر فعال کنید.

ریشه این افسانه در این اعتقاد نهفته است که شما می توانید با غیر فعال کردن سرور DHCP خود و اختصاص IP دستگاه ها به صورت دستی، شبکه خود را ایمن کنید. زیرا هر دستگاهی که یکی از IP آدرس های اختصاص داده شده توسط شما را نداشته باشد، نمی تواند به شبکه شما متصل شود. در این حالت شما جدولی از IP آدرسها و دستگاه های متصل به هر IP را باید تهیه کنید. کاری که با Mac آدرس هم انجام می دهید. همچنین باید به صورت دستی تنظیمات مربوط به اختصاص IP را انجام دهید.

تصویر 3

نقطه ضعف این راهکار آن است که اگر در حال حاضر هکری توانسته باشد به شبکه شما نفوذ کند، با اسکن IP می تواند IP آدرس های مورد استفاده در شبکه را پیدا کند. پس از آن می تواند آدرس خود را با آن منطبق کند و به راحتی از شبکه شما استفاده کند.

تنها فایده این راه همان است که در مورد Mac آدرس گفتیم و آن اینکه اتصال دستگاه های جدید و مجاز به شبکه شما را سخت تر می کند.

تصویر 4

حالا شاید با خود بپرسید که تمام راه هایی را که اغلب سایت های معمولی و نه تخصصی به عنوان راه های افزایش امنیت مودم شما بیان می کنند، افسانه خوانده ایم، حال باید برای امن کردن مودم یا روتر خود چه کنی




آموزش با نگرشی نوین

گروه آموزش

مترجم سایت


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
  • رتبه وبلاگ در یاهو و گوگل:

    Yahoo bot last visit powered by  Ybotvisit.com

    رتبه وبلاگ در گوگل

  • SEO Stats powered by MyPagerank.Net

  • افراد آنلاین :

    web stats

  • IP free counters